نظم تا ترك تعلّقات دنيا نكنى * جولان به سرادقات عليا نكنى وجهت « 1 » تحقيق اين معنى ، سنگ مغناطيس ، تمثيلى عجيب « 2 » است كه هرگاه بر « 3 » صرافت خود بود ، جذب حديد كه از خواص اوست كند وچون أو را به سير ملوّث سازند ، قطعاً جذب آهن نتواند كردن وبار ديگر چون أو را بشويند ودر خون بز پرورش دهند ، باز به حال اصلى خود « 4 » عود كند وحديد را جذب نمايد . همچنين نفس ، چون به تدابير بدني وادراك أمور ظاهري پردازد ، از ادراك حقايق معنوي باز ماند وچون لختى از آن باز ايستد ، « 5 » بر اسرار آن عالم ، اطّلاع يابد وآنچه خواهند از معارف الهى ادراك نمايد . پس شستن وپرورش دادن مغناطيس نفس « 6 » از نتن سير تدابير وادراكات ظاهري ، منع اوست از اينها ومتوجّه گردانيدن أو به طرف عالم معنى . از اين‌جاست كه گفته‌اند : نظم گر أوباش طبيعت را برون رآني ز دل زان پس « 7 » * همه رمز الهى را ز خاطر ترجمان يأبى واگر تحصيل اين سعادت وتكميل اين دولت ، نفس را ميسّر نبودى ، حضرت خداوند عز وجل ، امر بر « 8 » تزكيهء نفوس نفرمودى ونفس « 9 » به خطاب « فَادْخُلِي فِي عِبادِي وَادْخُلِي جَنَّتِي » « 10 » مخاطب نگشتى « 11 » وبه الهامات سبحانى كه « 12 » « فَأَلْهَمَها فُجُورَها وَتَقْواها » « 13 » بينا نشدى وآنچه حضرت رسالت - صلوات اللَّه عليه - « 14 » فرمود كه : « نفسك مطيّتك فارفق بها » « 15 » - يعنى نفوس شما در طىّ سبيل عرفان ووصول به منزل ايقان ،

--> ( 1 ) . ف : وجه ( وجهت ) . ( 2 ) . ف : عجب . ( 3 ) . ف : به . ( 4 ) . ف : - خود . ( 5 ) . ف : بازماند . ( 6 ) . ف : - نفس . ( 7 ) . ف : بس . ( 8 ) . ف : به . ( 9 ) . ف : + / را . ( 10 ) . سورهء فجر ، آيهء 29 و 30 . ( 11 ) . ف : نفرمودى . ( 12 ) . ف : - كه . ( 13 ) . سورهء شمس ، آيهء 8 . ( 14 ) . ف : وآله . ( 15 ) . المبسوط ، ج 30 ، ص 269 .